Ośmiel się!

Chciałbym byśmy przyjrzeli się trzem tekstom biblijnym z Ewangelii Mateusza. Są to: uzdrowienie paralityka Mt 9,2, uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok Mt 9,20-22 i chodzenie Piotra po morzu Mt 14,26-29. Zatrzymajmy się nad tym, co mówi Jezus, a raczej co rozkazuje, tym osobom. Miejsca te zostały zaznaczone wytłuszczeniem.

Najpierw paralityk:

Mt 9:2 Bg  „A oto przynieśli mu powietrzem ruszonego, na łożu leżącego. A widząc Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Ufaj, synu! odpuszczone są tobie grzechy twoje.”

Mt 9:2 Br  „I oto przyniesiono Mu paralityka, leżącego na łożu. Widząc ich wiarę, Jezus powiedział do paralityka: Miej ufność, synu! Twoje grzechy są ci odpuszczone.”

Mt 9:2 BT  „I oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Ufaj, synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy.”

Mt 9:2 Bw  „I oto przynieśli mu sparaliżowanego, leżącego na łożu. A gdy Jezus ujrzał wiarę ich, rzekł do sparaliżowanego: Ufaj, synu, odpuszczone są grzechy twoje.”

Mt 9:2 Bb  „A oto ofiarowali mu powietrzem zarażonego, który leżał na łożu. A obaczywszy Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem zarażonemu: Bądź dobrego serca synu, odpuszczoneć są grzechy twoje.”

Mt 9:2 Bp  „I przynieśli Mu sparaliżowanego, który leżał na noszach. Jezus, widząc ich wiarę, powiedział sparaliżowanemu: – Ufaj, synu, twoje grzechy są odpuszczone.”

Mt 9:2 NS  „I oto nieśli doń sparaliżowanego, leżącego na łóżku. Widząc ich wiarę, Jezus rzekł do paralityka: „Odwagi, dziecko; twoje grzechy są przebaczone”.”

Mt 9:2 IGNT  „και <G2532> ιδου <G2400> προσεφερον <G4374> αυτω <G846> παραλυτικον <G3885> επι <G1909> κλινης <G2825> βεβλημενον <G906> και <G2532> ιδων <G1492> ο <G3588> ιησους <G2424> την <G3588> πιστιν <G4102> αυτων <G846> ειπεν <G2036> τω <G3588> παραλυτικω <G3885> θαρσει <G2293> τεκνον <G5043> αφεωνται <G863> σοι <G4671> αι <G3588> αμαρτιαι <G266> σου <G4675>”

Teraz cierpiąca kobieta:

Mt 9:20-22 Bg  „(A oto niewiasta, która płynienie krwi ode dwunastu lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szat jego;(21) Bo rzekła sama w sobie: Jeźli się tylko dotknę szaty jego, będę uzdrowiona.(22) Ale Jezus obróciwszy się i ujrzawszy ją, rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; i uzdrowiona była niewiasta od onej godziny.)”

Mt 9:20-22 Br  „A oto pewna kobieta cierpiąca od dwunastu lat na upływ krwi podeszła z tyłu i dotknęła brzegu Jego płaszcza.(21) Mówiła bowiem sobie: Jeśli się tylko dotknę Jego płaszcza, będę uzdrowiona.(22) A Jezus odwróciwszy się zobaczył ją i powiedział: Ufaj, córko, twoja wiara uzdrowiła cię. I od tego momentu kobieta była zdrowa.”

Mt 9:20-22 BT  „Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza.(21) Bo sobie mówiła: żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa.(22) Jezus obrócił się, i widząc ją, rzekł: Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła. I od tej chwili kobieta była zdrowa.”

Mt 9:20-22 Bw  „A oto niewiasta, która od dwunastu lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się kraju szaty jego.(21) Mówiła bowiem do siebie: Bylebym się tylko dotknęła szaty jego, będę uzdrowiona.(22) A Jezus, obróciwszy się i ujrzawszy ją, rzekł: Ufaj, córko, wiara twoja uzdrowiła cię. I od tej chwili niewiasta była uzdrowiona.”

Mt 9:20-22 Bb  „A oto niewiasta, która płynienie krwie przez dwanaście lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu dotknęła się kraju odzienia jego.(21) Bo mówiła sama w sobie: Bych się tylko dotknęła odzienia jego, będę zachowana.(22) A Jezus obróciwszy się i ujźrzawszy ja rzekł: Bądź serca dobrego córko, wiara twoja cię zachowała. I zachowana jest niewiasta od onej godziny.”

Mt 9:20-22 Bp  „A oto kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podszedłszy z tyłu dotknęła się kraju Jego okrycia.(21) Mówiła bowiem sobie: – Jeżeli tylko dotknę się Jego okrycia, będę uzdrowiona.(22) A Jezus odwrócił się i zobaczywszy ją powiedział: – Ufaj, córko, twoja wiara cię uzdrowiła. I od tej chwili kobieta była zdrowa.”

Mt 9:20-22 NS  „I oto niewiasta, która od dwunastu lat cierpiała wskutek upływu krwi, podeszła z tyłu i dotknęła frędzla jego szaty wierzchniej,(21) gdyż sobie mówiła: „Jeśli tylko dotknę jego szaty, wyzdrowieję”.(22) Jezus odwrócił się i zauważywszy ją, rzekł: „Odwagi, córko: Twoja wiara cię uzdrowiła”. I od tejże godziny owa niewiasta była uzdrowiona.”

Mt 9:20-22 IGNT  „και <G2532> ιδου <G2400> γυνη <G1135> αιμορροουσα <G1427> ετη <G2094> προσελθουσα <G3693> ηψατο <G680> του <G3588> κρασπεδου <G2899> του <G3588> ιματιου <G2440> αυτου <G846>(21) ελεγεν <G3004> γαρ <G1063> εν <G1722> εαυτη <G1438> εαν <G1437> μονον <G3440> αψωμαι <G680> του <G3588> ιματιου <G2440> αυτου <G846> σωθησομαι <G4982>(22) ο <G3588> δε <G1161> ιησους <G2424> επιστραφεις <G1994> και <G2532> ιδων <G1492> αυτην <G846> ειπεν <G2036> θαρσει <G2293> θυγατερ <G2364> η <G3588> πιστις <G4102> σου <G4675> σεσωκεν <G4982> σε <G4571> και <G2532> εσωθη <G4982> η <G3588> γυνη <G1135> απο <G575> της <G3588> ωρας <G5610> εκεινης <G1565>”

Piotr kroczący po jeziorze:

Mt 14:26-29 Bg  „A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.(27) Lecz wnet rzekł do nich Jezus, mówiąc: Ufajcie! Jam ci to jest; nie bójcie się.(28) A odpowiadając mu Piotr rzekł: Panie! Jeźliżeś ty jest, każ mi przyjść do ciebie po wodzie.(29) A on rzekł: Pójdź! A Piotr, wystąpiwszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyszedł do Jezusa;”

Mt 14:26-29 Br  „A uczniowie, gdy Go zobaczyli idącego ku nim po morzu, przerazili się i mówili do siebie: To jakaś zjawa! I z przerażenia poczęli krzyczeć.(27) Lecz Jezus powiedział do nich zaraz: Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!(28) Wtedy Piotr powiedział: Panie, jeśli to rzeczywiście Ty jesteś, spraw, żebym przyszedł do Ciebie po wodzie.(29) Rzekł tedy Jezus: Przyjdź! Wyszedł więc z łódki i zaczął iść do Jezusa po wodzie.”

Mt 14:26-29 BT  „Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.(27) Jezus zaraz przemówił do nich: Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!(28) Na to odezwał się Piotr: Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!(29) A On rzekł: Przyjdź! Piotr wyszedł z łodzi, i krocząc po wodzie, przyszedł do Jezusa.”

Mt 14:26-29 Bw  „Uczniowie zaś, widząc go idącego po morzu, zatrwożyli się i mówili, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.(27) Ale Jezus zaraz do nich powiedział: Ufajcie, Ja jestem, nie bójcie się!(28) A Piotr, odpowiadając mu, rzekł: Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie.(29) A On rzekł: Przyjdź. I Piotr, wyszedłszy z łodzi, szedł po wodzie i przyszedł do Jezusa.”

Mt 14:26-29 Bb  „I ujźrzawszy go gdy chodził po morzu, zatrwożyli się uczniowie mówiąc: Pokusa jest i od bojaźni krzykneli.(27) Ale wnet mówił Jezus do nich rzekąc: Bądźcie dobrego serca, jaciem jest, nie bójcie się.(28) A Piotr odpowiedając mu rzekł: Panie jeśliś ty jest, każ mi przyść do siebie po wodach.(29) A on powiedział: Chodź. I wystąpiwszy Piotr z łodzi, chodził po wodach, aby przyszedł do Jezusa.”

Mt 14:26-29 Bp  „Uczniowie zaś, ujrzawszy Go idącego po falach morskich, przestraszyli się, sądząc, że to zjawa, i krzyknęli ze strachu.(27) A Jezus zaraz przemówił do nich: – Odwagi, to Ja, nie bójcie się!(28) Piotr Mu odpowiedział: – Jeśliś to Ty, Panie, każ mi przyjść do siebie po wodzie.(29) On zaś powiedział: – Chodź! A Piotr wyszedł z łodzi i szedł po wodzie. I przyszedł do Jezusa.”

Mt 14:26-29 NS  „Ujrzawszy go chodzącego po morzu, uczniowie zaniepokoili się i mówili: „To jakaś zjawa!” I krzyknęli z bojaźni.(27) Ale Jezus od razu przemówił do nich tymi słowy: „Odwagi, to jestem ja; nie bójcie się”.(28) Odpowiadają, Piotr rzekł do niego: „Panie, jeśli to jesteś ty, każ mi, bym przyszedł do ciebie po wodach”.(29) On rzekł: „Przyjdź!” na to Piotr, wyszedłszy z łodzi, chodził po wodach i szedł do Jezusa.”

Mt 14:26-29 IGNT  „και <G2532> ιδοντες <G1492> αυτον <G846> οι <G3588> μαθηται <G3101> επι <G1909> την <G3588> θαλασσαν <G2281> περιπατουντα <G4043> εταραχθησαν <G5015> λεγοντες <G3004> οτι <G3754> φαντασμα <G5326> εστιν <G2532> απο <G575> του <G3588> φοβου <G5401> εκραξαν <G2896>(27) ευθεως <G2112> δε <G1161> ελαλησεν <G2980> αυτοις <G846> ο <G3588> ιησους <G2424> λεγων <G3004> θαρσειτε <G1473> ειμι <G1510> μη <G3361> φοβεισθε <G5399>(28) αποκριθεις <G611> δε <G1161> αυτω <G846> ο <G3588> πετρος <G4074> ειπεν <G2036> κυριε <G2962> ει <G1487> συ <G4771> ει <G1488> κελευσον <G2753> με <G3165> προς <G4314> σε <G4571> ελθειν <G2064> επι <G1909> τα <G3588> υδατα <G5204>(29) ο <G3588> δε <G1161> ειπεν <G2036> ελθε <G2064> και <G2532> καταβας <G2597> απο <G575> του <G3588> πλοιου <G4143> ο <G3588> πετρος <G4074> περιεπατησεν <G4043> επι <G1909> τα <G3588> υδατα <G5204> ελθειν <G2064> προς <G4314> τον <G3588> ιησουν <G2424>”

Mimo różnych wersji przekładu (tłumacze wybierają wyrażenia: ufaj, miej ufność, bądź dobrego serca, odwagi) chodzi w tym miejscu o jeden i ten sam grecki wyraz. Jest to wyraz θαρσεω.

Spójrzmy na jego słownikowe znaczenie: θαρσεω [2283] okazywać odwagę, mieć ufność; w NT tylko jako imperat. θαρσει, θαρσειτε, odwagi, ufaj, ufajcie, bądź (bądźcie) dobrej myśli; cz. Ludzi: Mt 9,2.22; 14,27; Mk 6,50; 10,49; Łk 8,48; J 16,33; Dz 23,11

Pierwsze trzy wystąpienia już zanotowaliśmy. Kolejne to:

Mk 6:50 BT  „Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!”

Mk 10:49 BT  „Jezus przystanął i rzekł: Zawołajcie go! I przywołali niewidomego, mówiąc mu: Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię.”

Łk 8:48 BT  „Jezus rzekł do niej: Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!” (w kilku przekładach jest tylko „córko”)

Łk 8:48 Bg  „A on jej rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; idźże w pokoju.”

J 16:33 BT  „To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat.”

Dz 23:11 BT  „Następnej nocy ukazał mu się Pan. Odwagi! – powiedział – trzeba bowiem, żebyś i w Rzymie świadczył o Mnie tak, jak dawałeś o Mnie świadectwo w Jerozolimie.”

Słownik notuje jeszcze inną (attycką) formę tego czasownika: θαρρεω [2282]. Znaczenie tego słowa: 1. Okazywać śmiałość, okazywać odwagę, mieć ufność. 2. Okazywać śmiałość (w sensie: srożyć się w stosunku do kogoś).

W pierwszym znaczeniu czasownik występuje w czterech miejscach:

Pierwsze miejsce

2Kor 5:6 Bg  „Przetoż mając zawsze ufność i wiedząc, że póki mieszkamy w tem ciele, pielgrzymujemy od Pana:”2Kor 5:6 Br  „Tak więc, mającufność, wierzymy, że jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami z daleka od Pana.”2Kor 5:6 BT  „Tak więc, mającufność, wiemy, że jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami, z daleka od Pana.”2Kor 5:6 Bw  „Więc też zawsze jesteśmy pełni ufności i wiemy, że dopóki przebywamy w ciele, jesteśmy oddaleni od Pana;”2Kor 5:6 Bb  „Dufając tedy zawsze i wiedząc, że jesteśmy przychodniami w ciele, jesteśmy od Pana daleko.”2Kor 5:6 Bp  „Ufamy więc zawsze i wiemy, że jak długo przebywamy w ciele, jesteśmy pielgrzymami z daleka od Pana.”2Kor 5:6 NS  „Toteż zawsze jesteśmy pełni otuchy i wiemy, że dopóki mamy dom w ciele, jesteśmy nieobecni u Pana,”

2Kor 5:6 IGNT  „θαρρουντες <G2292> ουν <G3767> παντοτε <G3842> και <G2532> ειδοτες <G1492> οτι <G3754> ενδημουντες <G1722> τω <G3588> σωματι <G4983> εκδημουμεν <G1553> απο <G575> του <G3588> κυριου <G2962>”

2Kor 5:8 Bg  „Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana.”

Drugie miejsce

2Kor 5:8 Br  „Mamy jednak nadzieję… i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana.”2Kor 5:8 BT  „Mamy jednak nadzieję… i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana.”2Kor 5:8 Bw  „Jesteśmy więc pełni ufności i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana.”2Kor 5:8 Bb  „Dufamy też i wolimy precz wynidź z ciała, a iść do Pana mieszkać.”2Kor 5:8 Bp  „Ufamy. Chcielibyśmy raczej opuścić ciało i przebywać przy Panu.”2Kor 5:8 NS  „Jesteśmy zaś pełni otuchy i radzi bylibyśmy raczej stać się nieobecni w ciele, a znaleźć dom u Pana.”

2Kor 5:8 IGNT  „θαρρουμεν <G2292> δε <G1161> και <G2532> ευδοκουμεν <G3123> εκδημησαι <G1553> εκ <G1537> του <G3588> σωματος <G4983> και <G2532> ενδημησαι <G1736> προς <G4314> τον <G3588> κυριον <G2962>”

Trzecie miejsce:

2Kor 7:16 Bg  „Raduję się tedy, iż wam we wszystkiem mogę zaufać.”2Kor 7:16 Br  „Cieszę się, że we wszystkim mogę wam ufać.”2Kor 7:16 BT  „Cieszę się, że we wszystkim mogę wam ufać.”2Kor 7:16 Bw  „Raduję się, iż pod każdym względem mogę na was polegać.”2Kor 7:16 Bb  „Raduję się tedy, iż wam we wszytkim dufam.”2Kor 7:16 Bp  „Cieszę się, że mogę wam we wszystkim zaufać.”2Kor 7:16 NS  „Raduję się, że dzięki wam pod każdym względem mogę być pełen otuchy.”

2Kor 7:16 IGNT  „χαιρω <G5463> οτι <G3754> εν <G1722> παντι <G3956> θαρρω <G2292> εν <G1722> υμιν <G5213>”

W czwartym miejscu:

Hbr 13:6 Bg  „Tak abyśmy śmiele mówić mogli: Pan mi jest pomocnikiem, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.”Hbr 13:6 Br  „Tak więc śmiało możemy mówić: Pan jest mi pomocą, nie będę się lękał, bo cóż może uczynić mi człowiek.”Hbr 13:6 BT  „Śmiało więc mówić możemy: Pan jest wspomożycielem moim, nie ulęknę się, bo cóż może mi uczynić człowiek?”Hbr 13:6 Bw  „Tak więc z ufnością możemy mówić: Pan jest pomocnikiem moim, nie będę się lękał; Cóż może mi uczynić człowiek?”Hbr 13:6 Bb  „Tak iż śmiele mówimy: Pan mi jest pomocnikiem, ani się bać będę coby mi uczynił człowiek.”Hbr 13:6 Bp  „Będąc dobrej myśli, mówcie: ‚Pan jest mi obrońcą, a nie będę się lękał, cóż mi zrobi człowiek?’”Hbr 13:6 NS  „Możemy więc być pełni otuchy i mówić: „Jehowa jest moim wspomożycielem; nie będę się lękał. Cóż może mi uczynić Człowiek?””Hbr 13:6 IGNT  „ωστε <G5620> θαρρουντας <G2292> ημας <G2248> λεγειν <G3004> κυριος <G2962> εμοι <G1698> βοηθος <G998> και <G2532> ου <G3756> φοβηθησομαι <G5399> τι <G5101> ποιησει <G4160> μοι <G3427> ανθρωπος <G444>”

W drugim znaczeniu (srożenia się):

2Kor 10:1 Bg  „Ja też Paweł sam was proszę przez cichość i dobrotliwość Chrystusową, który gdym jest wam przytomny, jestem pokorny między wami; lecz gdym nie jest przytomny, jestem śmiały przeciwko wam.”2Kor 10:1 Br  „Zresztą ja sam, Paweł, upominam was przez cichość i łagodność Chrystusa, ja, który będąc między wami, uchodzę w oczach waszych za pokornego, a z daleka od was jestem dla was zbyt surowy,”2Kor 10:1 BT  „Zresztą ja sam, Paweł, upominam was przez cichość i łagodność Chrystusa, ja, który będąc między wami, uchodzę w oczach waszych za pokornego a z daleka od was jestem dla was zbyt surowy,”2Kor 10:1 Bw  „A ja sam, Paweł, napominam was przez cichość i łagodność Chrystusową, ja, który, gdy jestem u was osobiście, rzekomo jestem pokorny, a gdym daleko, jestem ponoć śmiały wobec was;”

2Kor 10:1 Bb  „A ja sam Paweł proszę was przez dobrotliwość i litość Krystusowę, który oblicznie jestem pokorny między wami, a w niebytności jestem śmiały przeciwko wam.”

2Kor 10:1 Bp  „Ja, Paweł, osobiście was zaklinam na cichość i łagodność Chrystusa, ja, który podobno w waszej obecności jestem nieśmiały, a z dala od was śmiało sobie poczynam.”2Kor 10:1 NS  „A ja sam, Paweł, upraszam was przez łagodność i życzliwość Chrystusową, z wyglądu wprawdzie pomniejszy wśród was, lecz śmiały wobec was, gdy jestem nieobecny.”

2Kor 10:1 IGNT  „αυτος <G846> δε <G1161> εγω <G1473> παυλος <G3972> παρακαλω <G3870> υμας <G5209> δια <G1223> της <G3588> πραοτητος <G4236> και <G2532> επιεικειας <G1932> του <G3588> χριστου <G5547> ος <G3739> κατα <G2596> προσωπον <G4383> μεν <G3303> ταπεινος <G5011> εν <G1722> υμιν <G5213> απων <G548> δε <G1161> θαρρω <G2292> εις <G1519> υμας <G5209>”

Należy też wspomnieć formę rzeczownikową: θαρσος [2284]. Rzeczownik ten znaczy śmiałość, ufność, odwaga. Występuje w NT tylko raz:

Dz 28:15 BT  „Tamtejsi bracia, dowiedziawszy się o nas, wyszli nam naprzeciw aż do Forum Appiusza i Trzech Gospód. Ujrzawszy ich, Paweł podziękował Bogu i nabrał otuchy.”

Na podstawie zaprezentowanego przeglądu warto zaproponować następujące przełożenie fragmentów Pisma Świętego:

Mt 9:2 BT  „I oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Ośmiel się, synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy.”

Mt 9:20-22 BT  „Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza.(21) Bo sobie mówiła: żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa.(22) Jezus obrócił się, i widząc ją, rzekł: Ośmiel się, córko! Twoja wiara cię ocaliła. I od tej chwili kobieta była zdrowa.”

Mt 14:26-29 BT  „Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.(27) Jezus zaraz przemówił do nich: Ośmielcie się! Ja jestem, nie bójcie się!(28) Na to odezwał się Piotr: Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!(29) A On rzekł: Przyjdź! Piotr wyszedł z łodzi, i krocząc po wodzie, przyszedł do Jezusa.”

Za taką koncepcją idzie Grecko-polski Nowy Testament. Wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi, Warszawa 1993.

Tłumaczenie θαρσει jako ufaj, czy bądź odważny nie jest oczywiście błędne, ale tłumaczenie jako „ośmiel się” zdaje się być lepsze. Bardziej wskazuje bowiem dynamizm wykonania – coś dzieje się nie tylko w środku, ale musi się objawiać na zewnątrz, wyrazić w jakiejś czynności, jakimś działaniu. Ufność i odwagę można mieć niejako „w sobie” – nie zawsze można ją zobaczyć. Jeśli człowiek się ośmieli – zawsze to będzie widoczne. Pomyśl co to znaczy konkretnie – ośmielić się wyznać dziewczynie swoją miłość, poprosić o pożyczkę, wejść za ogrodzenie na którym wisi tabliczka: „uwaga – zły pies”.Bóg przez te fragmenty chce nas nauczyć „okazywania odwagi”. Mamy ją praktykować, wyrażając w odpowiedni sposób. Można powiedzieć, że wiara zapala się dopiero „w ruchu”. Nie ma wiary teoretycznej.Ta sytuacja przypomina mi trochę paradoks jazdy na rowerze. Gdy ktoś nie umie jeździć może mieć następujące myślenie: „Trzeba tę sztukę rozbić na elementy. Najpierw opanuję sztukę utrzymania równowagi na dwóch kołach. A jak to opanuję to nacisnę pedały i spróbuję jechać.” Trudno odmówić temu myśleniu jakiejś „logiki”, ale jest to logika tylko pozorna. Łatwiej jest bowiem utrzymać równowagę na rowerze w czasie jazdy. Gdy rower się zatrzymuje nawet mistrz świata podpiera się nogą. Takie są prawa fizyki.I podobne prawa rządzą światem wiary. „Nauczyć się” wierzyć to znaczy ruszyć do przodu, „odepchnąć się i nacisnąć pedały”. Nie doświadczy wiary ten, kto będzie próbował „wierzyć w miejscu,” Nie doświadczy wiary ten kto się nie ośmieli na krok wiary.
Gdyby Piotr się nie ośmielił nigdy nie wystawiłby nogi za burtę łodzi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: